3 ـ علي رغم اينكه اين حقيقت در قرآن بيان شده كه اسلام تنها ديانت برحقّ خداوند است و حضرت محمّد خاتم النّبيين هستند ، اين مطلب نبايد مسلمانِ متّقي را به طور كامل از تحرّي حقيقت درباره ديانت بهايي بازدارد زيرا :

الف) قرآن به ما مي گويد كه تحرّي حقيقت كنيم و كوركورانه تقليد ننماييم.

ب) ما در ديانت بهايي كليدي مي يابيم كه به وسيله خودِ قرآن معني حقيقي اسلام و خاتم انبياء و روز داوري را براي ما شرح مي دهد.

4 ـ در قرآن به ما گفته شده است كه تقليد كوركورانه از والدين يا علماي مذهبي غلط است.

 حال ببينيم آيات قرآن چگونه اين موضوع را اثبات مي نمايد.

الف) حضرت محمّد شرح مي دهند كه چگونه غير مؤمنين از پيام الهي اعراض نمودند صرفاً به خاطر اينكه آنها مي خواستند از پدرانشان تبعيّت كنند. بر طبق كتاب قرآن عذر ايشان ،كه هرگز از جانب خداوند پذيرفته نخواهد شد ،چنين بود: « ما پدرانمان را بر يك عقيده ( آيين) يافتيم و بر اثر اَقدام ايشان هدايت مي شويم.»

إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّهْتَدُونَ ﴿22﴾ زخرف43

ب) سپس حضرت محمّد شرح مي دهند كه تمايل به تقليد والدين در اديان قبل از ايشان نيز وجود داشته است:« هرگز قبل از زمان تو نيز بيم دهنده اي به مدينه اي نفرستاديم مگر آنكه ثروتمندان آنجا گفتند : ما حقيقتاً پدرانمان را بر يك اعتقاد يافتيم و بر اثر اَقدام ايشان گام      برمي داريم.»

وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ ﴿23﴾زخرف43

ج) قرآن همچنين وضعيت اين غير مومنين را وقتي كه به وسيله خداوند داوري مي شوند شرح مي دهد و نشان مي دهد كه چطور تنها بهانه ايشان گمراهي به وسيله رهبران ايشان است و چنين بهانه اي از طرف خداوند پذيرفته نخواهد بود.:« اي خداي ما ، در حقيقت ما رؤسا و بزرگانمان را اطاعت كرديم و آنها ما را از طريق الهي گمراه نمودند.»

...رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ﴿67﴾احزاب33

5 ـ بياييد درباره تبعيت از آنچه اكثريت مردم مي گويند بحثي نداشته باشيم. به اين آيات     توجّه فرماييد:« اگر شما ازاكثريت مردم روي زمين اطاعت كنيد  آنها شما را از راه خدا گمراه      مي كنند.»

وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ  ﴿116﴾انعام6

يادآوري مي كنيم كتاب قرآن هم،كه به وسيله خداوند مقتدر براي هدايت بشر فرستاده شده است، اگر به طور صحيح درك نشود مي تواند گمراه كننده باشد.اين باعث مي شود تحرّي حقيقت از طرف هر مسلماني قطعاً ضروري باشد. «به وسيله چنين مثلهايي خداوند بسياري را گمراه مي كند و بسياري را هدايت مي نمايد.»

يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَيَهْدِي بِهِ كَثِيراً  ﴿26﴾بقره2

بعلاوه آيه بعدي به ما تعليم مي دهد كه هرگاه يك پيامبر الهي ظاهر مي شود مردم بواقع با او مخالفت مي كنند زيرا او هميشه با آنچه كه مخالف هواي ناس است مي آيد:«هرگاه پيامبري مي‌‌آيد با آنچه كه مخالف هواي نفس شما است به او استكبار مي ورزيد (او را با غرور ياد مي كنيد)، با بعضي مثل يك دروغگو  رفتار مي نماييد و بعضي ديگر را به قتل مي رسانيد.»

أَفَكُلَّمَا جَاءكُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقاً تَقْتُلُونَ ﴿87﴾بقره2

سرانجام بايد مطمئن باشيم كه در جستجويمان براي حقيقت خداوند، او به طور حتم ما را ياري خواهد داد:« و كساني را كه به خاطر ما مجاهده مي كنند به راهمان هدايت خواهيم نمود.»

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ﴿69﴾ عنكبوت29

2 ـ معني اسلام

به خاطر سه آيه ذيل در قرآن :

«دين حقيقي نزد خداوند، اسلام است»

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ   ﴿19﴾ آل عمران3

« هر كس از ديني بجز اسلام تبعيت كند آن ديانت هرگز از او پذيرفته نخواهد شد و در دنياي بعد او در بين زيانكاران خواهد بود.»

وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿85﴾آل عمران3

«اليوم من دين شما را برايتان كامل كرده ام و حدّ نعمتها را بر شما تمام نموده ام و رضايت من در اين است كه اسلام دين شما باشد.»

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا  ﴿3﴾مائده5

(بر اساس آيات فوق)مسلمانان چنين تلقّي مي كنند كه ديانت قرآن بايد آخرين دين باشد. اصول ديانت بهايي اين موضوع را روشن مي نمايد و نشان مي دهد كه اينچنين نيست.معني" اسلام" تسليم كردن اراده خود به اراده خداوند است كه از طريق آخرين پيامبر او بيان مي شود. بنابر اين  در زمان حضرت محمّد كساني كه خود را تسليم اراده آخرين مظهراراده الهي از طريق قرآن نمودندمسلمان ناميده شدند. امّا قرآن در استفاده و كاربرد لغات اسلام و مسلم به اينجا محدود يا متوقّف نشده است.براي مثال نوح يك مُسلم ناميده شده است(يونس : 72 و 71 : 10)ابراهيم، يعقوب و فرزندانشان نيز" مسلمون" ناميده شده اند(بقره : 133 ـ 131 : 2) همينطورموسي و پيروانش "مسلمين" خطاب شده اند(يونس  83 ـ 10) و (اعراف 125 ـ 7) ، و بالاخره حواريون حضرت مسيح نيز "مسلمون" ناميده شده اند كه نصّ آن دراينجا مي آيد: « و هنگامي كه به حواريون مسيح نازل كردم كه:به من و فرستاده من ايمان بياوريد . آنها گفتند:ما مومن شديم و تو را شاهد مي گيريم كه ما مسلم(تسليم امر تو) هستيم.»

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ﴿111﴾مائده5

بنابراين ما مي بينيم كه منظور موسّس قرآن از كلمه "اسلام" يك مفهوم كلّي از ديانت الهي  اعم ازگذشته ، حال و آينده بوده است. چنين دين عمومي البتّه تنها ديانت حقيقي است كه به وسيله خداوند پذيرفته مي شود چنانكه آيات قبل شاهد آن بود. حال مفهوم حقيقي و جامع اسلام در ديانت بهايي بيان شده است.بنابراين يك مسلمان واقعي اين آيات را كه در تعريف مفهوم اسلام است به عنوان يك وسيله و نه مانعي در جستجوي حقيقت تلقّي مي كند.