ای خداوند مهربان به فرياد بيچارگان برس ای پاک يزدان بر اين اطفال يتيم رحم فرما ای خداوند بی نياز

اين سيل شديد را قطع کن ای خالق جهانيان اين آتش افروخته را خاموش کن ای داد رس به فرياد يتيمان

برس ای داور حقيقی مادران جگر خون را تسلّی ده ای رحمان رحيم بر چشم گريان و دل سوزان پدران

رحم نما اين طوفان را ساکت کن و اين جنگ جهانگير را به صلح و آشتی مبدّل فرما توئی بينا و شنوا . 

                                                                                                                 ع ع

                                          (ای پسر روح )

هر طيری را نظر بر آشيان است و هر بلبلی را مقصود جمال گل مگر طيور افئده عباد که بتراب فانی قانع

شده از آشيان باقی دور مانده‌اندو بگِلهای بعد توجّه نموده از گُلهای قرب محروم گشته‌اند * زهی حيرت و

حسرت و افسوس و دريغ که بابريقی از امواج رفيق اعلی گذشته‌اند و از افق ابهی دور مانده‌اند *

 حضرت موجود ميفرمايد :

     انسان را بمثابه معدن که دارای احجار کريمه است مشاهده نما . بتربيت ، جواهر آن بعرصه شهود

آيد و عالم انسانی از آن منتفع گردد ....

و نیز می فرمایند :

انسان طلسم اعظم است و لکن عدم تربيت او را از آنچه با اوست محروم نموده . بيک کلمه خلق

فرمود بکلمه اخری بمقام تعليم هدايت نمود و بکلمه ديگر مراتب و مقاماتش را حفظ فرمود .

                                                                هواللّه

  ای خداوند ، اين کنيز مستمند را در ملکوت خويش قبول نما و بفيض ابدی محظوظ فرما جام عشق بنوشان و نور عرفان بخش در چشمه ايّوب غوطه ده و از محن و آلام اخلاق بشری شفا بخش پرتوی ازصفات خويش مبذول فرما آسمانی کن ربّانی نما نفثات روح القدس بدَم بروح وحدت عالم انسانی زنده نما لسان ناطق ده قلب فارغ  بخش و برهان الهام کن و سبب هدايت نفوس فرما .

توئی مقتدر و توانا و توئی کريم و رحيم و دانا   ع ع

حضرت عبدالبهاء مي فرمايند :

اي بنده صادق جمال مبارك چرا افسرده هستي و دلشكسته ؟ محزوني و مغموم ؟ من رفيق تو هستم و انيس تو ديگر چرا غم خوري ؟ غمخواري چون عبدالبهاء داري.در هر آن به ياد تو افتم ودر هر دم ، در آستان اسم اعظم ، ذكر تو نمايم .البته مسرور باش و مشعوف و به محبت حضرت رب رئوف معروف و به تقديس و تنزيه ، موصوف.اي بنده بهاء محزون مشو ، مغموم مگرد ، وسيع باش و متحمل هر حالت"

...امروز آنچه دیده می شود گواهی می دهد و بندگان را به خداوند یکتا

 می خواند.بگو امروز آفتاب بینایی از آسمان دانایی هویدا . نیکوست

 کسی که دید و شناخت . آنچه از ‌بیش گفته شد در این روزگار

 بدیدار . بگو ای دوستان خود را از دریای بخشش یزدانی دور منمائید

 چه که او بسیار نزدیک آمده آنکه بنهان بود آمده بر یک دستش آب

 زندگانی و بر دست دیگر فرمان آزادی بگذارید و بگیرید بگذارید آنچه

 در جهان دیده می شود و بگیرید آنچه را که دست بخشش می بخشد .

 آمده آنچه چشم روزگار مانند آن ندیده .ای دوستان بشتابید بشتابید

 بشنوید بشنوید...