عرضيّه پاک و مقدّس نمايند، يعنی گوش را از استماع اقوال و قلب را ازظنونات متعلّقه به سُبُحات جلال و

روح را از تعلّق به اسباب ظاهره و چشم را از ملاحظه کلمات فانيه  و متوکّلين علی اللّه و متوسّلين اليه

سالک شوند تا آنکه قابل تجلّيات اشراقات شموس علم و عرفان الهی و محلّ ظهورات فيوضات غيب

نامتناهی گردند . زيرا اگر عبد بخواهد اقوال و اعمال و افعال عباد را از عالِم و جاهل ميزان معرفت حقّ و

اوليای او قرار دهد هرگز به رضوان معرفت ربّ العزّه داخل نشود و به سر منزل بقا نرسد و از جام قُرب و رضا

مرزوق نگردد.

 سه شنبه ٢٩ نوامبر ١٩٢١، نُه نفر از بزرگان فلسطین در سوگ حضرت عبدالبهاء، جانشین بنیانگذار آئین بهائی، سخنانی ایراد داشتند که باعث افتخار ایران و هر ایرانی است. ایشان که از سنین کودکی به همراه پدر از ایران تبعید شد، روز ٢٨ نوامبر ١٩٢١ در شهر حیفا، فلسطین، دنیای خاک را بدرود گفت که در یادواره اش حدوداً ده هزار نفر حضور داشتند. سالروز صعود آن حضرت را به تمامی بهائیان جهان تسلیت میگویم.

سخنران اوّل، یوسف ‏الخطیب، خطیب مشهور مسلمان، از جمله گفت: هر روز کاروان درگذشتگان از برابر شما می‏گذرد و شما اعتناء نمی‏کنید، پس امروز برای که اشک می‏ریزید؟ آیا برای کسی گریه می‏کنید که دیروز بزرگ بود و امروز با درگذشتش بزرگ‌تر است؟ برای کسی که به جهان جاودان شتافته اشک نباید ریخت. گریه کنید برای فقدان مظهر فضل و ادب! برای خود اشک بریزید که زیان کننده شمائید. کسی را که از دست داده‏اید، فقط از دیدگان پنهان شده امّا در ملکوت جاودان ابدیّت یافته است. اشک بریزید برای کسی که مدت هشتاد سال برای شما اشک ریخت. از کدام خصلت بزرگ او یاد کنم؟ خصائل نیک او چنان فراوان بود که نه به گفتار در آید نه به شمارش. کافی است بگویم که او در هر قلبی اثری والا و در هر زبانی کلامی زیبا بر جای نهاد. کسی که چنین خاطره پر شکوهی بر جای نهاده نمرده است.

جناب فروزنده بیان داشتند که طبق حکم کتاب اقدس(میزان مهریه درشهرها نوزده مثقال طلاست و در دهات نوزده مثقال نقره است) مقدار مهریه زنان روستائی با مهریه زنان شهری متفاوت است و این را دلیل بر عدم تساوی حقوق عنوان کرد اما جناب فروزنده و یا سایر محققین به ادامه آیه و توضیحات حضرت بهاء الله در رساله سئوال و جواب توجه نفرموده اند که مراد  شهر و روستا است نه زن ومرد روستائی و شهری دوم آنکه محل سکونت مرد مطمح نظر است نه محل تولدش یعنی اگر مردی روستائی باشد و در شهر سکنی گزیده باشد میزان مهریه متفاوت خواهد بود چنانچه اگر مردساکن روستا بخواهد از شهرهمسر بگیرد بر حسب نقره مهریه خواهد داد و اگر مردساکن شهر بخواهد از روستا همسر بگیرد مهریه زنش طلا خواهد بود وچنانچه ملاحظه می شود در این صورت مهریه زن روستائی طلا می شودو مهریه زن شهری نقره  لذا طبق این توضیح حضرت بهاء الله، تفاوتی بین زن روستائی و زن شهری نخواهد بود یعنی اگر زنی بامردساکن روستا ازدواج کند مهریه اش نقره خواهد بود و اگر بامردساکن شهر ازدواج کند مهریه اش طلا خو اهدبود و بالعکس اگر زن شهری بامرد ساکن شهر ازدواج کند مهریه اش طلا خواهد بود واگر بامرد ساکن روستا ازدواج کند مهریه اش نقره خواهدبود لذا ملاحظه می شود که بین زن روستائی وزن شهری تفاوتی در آئین بهائی دیده نمی شود حکم حضرت بهاءالله در مورد توضیحات فوق چنین است در رسا له سئوال و جواب نازل  سئوال :در مهر اهل قری که فضه تعیین شده باعتبار زوج است یا زوجه یا هر دو ودر صورت اختلاف که یکی شهری و دیگری از قری باشد چه باید کرد جواب :مهر باعتبار زوج است اگر اهل مدن است ذهب واگر از اهل قری است فضه .سئوال:میزان شهری و دهاتی بچه حد است .جواب :میزان توطن است هر جا وطن نماید مطابق حکم کتاب رفتار شود .پس با توجه به بیانات حضرت بهاءالله در رسا له سئوال و جواب واضح و مبرهن گردید که قضیه از چه قرار است و تاویل و تفسیر شخصی در این مورد محلی از اعراب ندارد

............

« نردبانی که هرگز رو به آسمان نرفت . »

«در روزگارانی کهن در دهکده ای که از شهر فاصله ای زیاد داشت مردمانی زندگی می کردند . آنها به علت دوری دهکده شان از شهر خیلی کم به شهر رفت و آمد می کردند و احتیاجات خودشان را در دهکده شان برآورده می کردند . زندگی خوب و خوشی را با هم داشتند و در نهایت سادگی ایام را می گذراندند . روزی یکی از ساکنین این دهکدۀ زیبای ما ، در زمینهای اطراف روستا قدم می زد که چشمش به شیئی افتاد که تا حال ندیده بود . دو چوب بلند موازی که از هم فاصلۀ کمی داشتند و این دو چوب موازی را قطعات کوچکی از چوب به هم وصل می کردند . در فکر فرو رفت که این وسیله چیست و به چه کاری می آید ؟ به زحمت آن را از جا بلند کرد و کشان کشان به دهکده رساند و به میدان وسط دهکده منتقلش کرد . همه ساکنین را جمع کرد تا این وسیلۀ جدید را ببینند و با هم همفکری کنند که به چه کاری می آید . همه متعجب و با کنجکاوی به این اکتشاف جدید نگاه می کردند و در این فکر بودند که کاربرد آن چیست . هر یک از اهالی نظری می داد . یکی می گفت که وسیله ای است برای بازی کودکان باید آن را روی زمین گذاشت و بچه ها روی پله های آن بپرند و بازی کنند . کشاورزی گفت برای آن است که کیسه های برنج را روی آن بگذاریم و حمل کنیم . فرد دیگری می گفت که این ها حفاظی هستند که روی پشت بامها نصب کنیم و حفاظی باشد برای آنکه کسی به زمین نیفتد . خلاصه آن که هر کسی استنباطی می نمود و مورد قبول بقیه نبود . سرانجام جوانی اجازه خواست و گفت به نظر من این وسیله برای آن است که در مواقعی که می خواهیم از روی رودخانه و یا نهر آبی عبور کنیم آن را بر روی عرض رودخانه بیندازیم و به وسیلۀ  آن از روی رودخانه عبور کنیم . بنابراین دیگر لازم نیست که در هر جا پل بسازیم و هر کجا که نیاز به عبور از رودخانه باشد می توانیم از آن استفاده کنیم . پیشنهاد خوبی به نظر می رسید . همه استقبال کردند و فکر این جوان را پذیرفتند و به این نتیجه رسیدند که این وسیله برای این کار ساخته شده است .

   پيروان آئين بهائی اعتقاد راسخ دارند که جوهر تعاليمی که حضرت بهاءاللّه بعالم ابلاغ فرموده اين است که : حقائق دينی امری است نسبی نه مطلق . ظهورات الهيّه تسلسل دارد و تجدّد يابد . جميع اديان بزرگ عالم اساسشان الهی است . مبادی و اصولشان کاملاً با يکديگر موافق است . آمال و مقاصدشان يکی است . تعاليمشان جلوه هائی متنوّع از حقيقت واحد است . ........

سومین فرزندمان در راه بود؛ طبق برآوردها باید در ماه مه 1956 به دنیا می‌آمد.  از اوّل تا آخرش دوران بارداری فوق‌العاده دشواری بود.  در همان دوران، یک دنده‌ام شکسته بود و به ذات‌الرّیه هم مبتلا شده بودم؛ هر سرفه‌ای که می‌کردم موجی از درد تمام بدنم را فرا می‌گرفت.  روز بیستم مارس، یعنی هنوز دو ماه به موعد مقرّر مانده بود که دردهای شدید شروع شد.  روی تختخوابم دست و پا می‌زدم، تقلّا می‌کردم، از این پهلو به آن پهلو می‌شدم، می‌چرخیدم، به خودم می‌پیچیدم، فکر می‌کردم و بسیاری از افکاری را که ابداً در شأن و منزلت آدمی نبود به زبان می‌آوردم.

ناگهان در سمت راست تختخواب، تقریباً به فاصلهء دو متری، مردی ظاهر شد که ردایی به رنگ قرمز سیر به تن داشت که تا روی زمین می‌رسید.  دستهای زیبایش را به سوی من گشود.  موی صورتش به رنگ سیاه و کاملاً مرتّب بود.  گیسوان مشکی‌اش تا روی شانه می‎رسید؛ نور خورشید که از پنجره می‌تابید رگه‌های قرمزرنگی بر روی موهایش پدید آورده بود.  نگاهی آرام و متین و انباشته از محبّت و شفقت داشت؛ امّا چون رفتاری را که از خود نشان می‌دادم مشاهده می‌کرد، در عمق چشمانش نومیدی و حزنی عمیق دیده می‌شد.

در آن...

جناب حجة الأسلام و المسلمین سیـد یـحیـی جعفری امام جمعه محترم کرمان

با تقدیم سلام و احترام     حضرتعالی در نماز جمعۀ 15/6/ 87 از بها ئیا ن دعوت نمودید که در دفتر شما یا حوزۀ علمیه حضور یابند و اگر حرفی دارند بزنند و جواب لازم را بگیرند .

جای بسی خوشوقتی است که بالأخره پس از سالیان دراز که قلم و تریبون و مجالس وعظ و خطابه و رسانه های جمعی که در اختیار شما و جمیع دولتمردان جمهوری اسلامی بوده است و هرگونه سخنان ناروا و تهمتها براین دیانت وپیروان آن گفته و نوشته شده است ؛ مردی حقیقت جو و حقیقت طلب و اهل انصاف پیدا شد که حاضر گردید حقوق از دست رفتۀ جامعه ای را به آنان باز گرداند و مطابق آنچه که در قوانین مصرحۀ دولت محترم جمهوری اسلامی از جمله در قانون اساسی درج گردیده ، اجازۀ سخن گفتن و دفاع از معتقدات خود و رد تهمتها را به آنان بدهد از این بابت به جنابعالی تبریک می گوئیم و از سوی پیروان دیانت بهائی به خود می بالیم که شخص منصف و عدالت جوئی در شهر ما وجود دارد که حاضر است حرفهای دیگران را علی رغم همۀ کینه ورزیها بشنود .

آيه اي كه حضرت محمّد را به عنوان خاتم النّبيين معرّفي مي كند چنين است : «محمّد پدر يكي از رجال شما نيست ، بلكه او رسول خدا و خاتم انبياست. و خداوند بر همه چيز داناست.»

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِن رِجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا  ﴿40﴾احزاب33

اين آيه توسّط مسلمانان چنين تفسير شده كه ابواب نبوّت براي هميشه مسدود گشته است.  بياييد درباره نكات ذيل تفكّر كنيم و ببينيم آيا چنين برداشتي صحيح است.

1 ـ در سفر خروج بر يهود واجب شده(17ـ16 : 31) كه سبت را به عنوان يك ميثاق ابدي نگاه دارند: بدان جهت فرزندان اسرائيل سبت را نگاه مي دارند و آن را در همه نسلهايشان به عنوان يك ميثاق ابدي مراعات مي كنند كه آن براي هميشه نشانه اي بين من و ايشان است.

مسيحيان و مسلمانان هر دو سبت را شكستند. آيا اين بدان معناست كه آنها اشتباه كرده اند؟

مصوّب محفل روحاني ملّي بهائيان افريقاي جنوبي و مركزي

1 ـ تحرّي حقيقت

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ ﴿6﴾ حجرات46

1 ـ در بيان فوق به ما گفته شده است كه اگر فاسقي براي ما خبري بياورد بايد تحقيق نماييم: «اي مؤمنين ، اگر بدكاري خبري براي شما بياورد فوراً تحقيق كنيد مبادا به خاطر جهالت به ديگران صدمه بزنيد و بزودي از آنچه كرده ايد پشيمان شويد و توبه كنيد.»

تا  از  رخ   نازنین    نقاب  افکندی                آتش به نهاد شیخ وشاب  افکندی

            شوریده سران به پیچ و تاب افکندی                بس کوردلان به احتجاب افکندی

                                                ای از تو جهان به جذب وشور وغوغا

                                                یاد  تو خوش است ونام  تو  روح فزا            

یادم هست زمانی که کودک ونوجوان بودم در جامعه بهائی همچون امروز  حضرت طاهره مورد احترام خاصّی بودوخیلی اوقات درجلسات ازشرح زندگانی وخدمات اوسخن میرفت ودرذهن وفکرکودکانه مااومظهر فداکاری و ایمان وخلوص بود وهر قدر که زمان میگذشت احترام ما به شخصیّت اوبیشتر میشد.